De wieg van oprichter JJFit en coach Willy Tiepel

Al in mijn jonge jaren stond ik altijd te dansen en vooral buiten te spelen. Ik was vroeger meer van de jongens activiteiten, zoals ‘op het dak’ klimmen en ravotten door de struiken. Al vond ik typische meiden dingen, zoals kettinkjes maken van bloemetjes ook leuk. Ik was enig kind en miste vroeger wel een ‘grote broer of zus’ om mee te spelen. Je kan wel zeggen dat ik enigszins eenzaam was, hoewel ik dat niet bewust voelde. Ik was veel op mijn kamer aan het spelen en dansen voor de spiegel. Mijn ouders herinnerde ik mij als ouders waarvoor geld verdienen als een hele belangrijke waarde was. Geen gekke gedachte zo net na de 2e wereldoorlog. Zij wilden een ‘beter’ leven voor mij en ik werd daarnaast ook heel beschermd opgevoed. Met mij mocht niets misgaan en ik werd een heel braaf meisje, dat altijd alles tot in de perfectie deed, huiswerk maakte en vooral niet lastig was. Alles maar om mijn ouders tegemoet te komen en gerust te stellen. Helaas bleven mijn ouders bang en bezorgd en konden mij, naast fysieke veiligheid, niet de mentale veiligheid bieden die ik nodig had. Om hier mee om te gaan ging ik veel dansen op mijn kamer. Door te bewegen en te dansen voelde ik mij lekker en ontspannen. Ik kon mijn gevoelens en gedachten alleen in het dansen kwijt en werd introvert en verlegen. Ik kwam in een overtuiging dat ik alles alleen moest gaan doen en zoveel mogelijk onafhankelijk diende te worden. De stap naar persoonlijke ontwikkeling kwam omdat ik mij onzeker voelde en veel negatieve gedachten had. Ik voelde veel pijn en verdriet. Ik moest een manier vinden om daarmee om te gaan. In de verschillende stadia van mijn leven ben ik altijd wel mensen tegengekomen die mij ‘een helpende hand’ toereikten. Van ‘een luisterend oor’ van een kennis, naar een bevriende homeopaat en een huisarts/psychologe etc. ; zodoende leerde ik steeds meer over mijzelf en hoe ik mijzelf staande kon houden in deze hectische wereld. Coaching kan soms uit onverwachte hoeken komen. Ik ontwikkelde mij verder en werd aerobics lerares, fitness trainer en manager van verschillende fitnesscentra. Mijn passie werd mijn werk. Een mooi leven kreeg ik met een liefdevolle echtgenoot en twee prachtige dochters. ‘Dat kan niet meer stuk’, dacht ik…. Totdat mijn man een auto-immuunziekte kreeg en we jarenlang ziekenhuis in en ziekenhuis uit moesten gaan. Mijn wereld, onze wereld stond op zijn kop. Hoe ga je daar nu mee om ? Inmiddels is mijn man, na een lang ziektebed overleden. Mijn eigen zoekproces, opleidingen voor Mental coaching en ACT therapie hebben ertoe bijgedragen dat ik veel heb kunnen verwerken. En vandaaruit ontstond ook de behoefte om anderen te helpen met het verwerken en zelfontwikkeling. Coaching oftewel het helpen van mensen in het omgaan met de uitdagingen van het leven doe ik graag via de (fysieke) bewegings- en danskant, jou contact te laten maken met je innerlijke (mentale) wereld.